Ik zal mezelf even kort voorstellen. Ik ben Pauline Brouwer, 42 jaar en heb ervoor gekozen om mij in te zetten bij de twa-twa groep (jongens van 4 tot 12 jaar) in het internaat. Ik heb voor deze groep gekozen omdat zij naar mijn mening een extra handje, goed konden gebruiken. Mijn hoofddoel was de kinderen persoonlijke aandacht te geven.

1 oktober 07 was mijn eerste dag maar ook voor de kinderen en leidsters want zij kwamen terug van een lange vakantie. Met een tas kleren en tandenborstel werden de kinderen door *volwassenen naar het internaat gebracht. Mijn eerst taak was om al hun kledingstukken te noteren en te nummeren. Zo kwam ik direct met alle kinderen in kontact en kon ze wat persoonlijke aandacht geven wat mijn hoofddoel was.

Mijn aanwezigheid was voornamelijk bedoeld als extra manskracht en het signaleren van situatie’s die naar mijn idee anders konden.

Zo ben ik van maandag t/m donderdag van 12.00 tot 19.30 op de groep aanwezig geweest. De kinderen kwamen om 12 uur uitschool en kwamen naar het internaat. Om 13.00 was het etenstijd, in dit tussen uur kon iedereen zich op zijn eigen manier en behoefde ontspannen. Zo kwam b.v. de ene even bij mij zitten, een ander had behoefde aan rust en weer een ander vroeg veel aandacht en had behoefde om te rennen. Dat was ook allemaal oké.
Het eten was altijd een activiteit opzicht. Het viel me wel gelijk op dat er veel aandacht aanbesteed werd. Zo was er iedere dag een ander menu en meer dan genoeg. Alle kinderen genoten er zichtbaar van.
Ook het middagprogramma was iedere keer anders. Wat wel iedere dag terug kwam voor de grotere jongens was het maken van huiswerk en voor de begeleiders opvoedingstaken. Voor de rest stond er sport, zwemmen en tekenen op het middag programma. Deze activiteiten worden buiten het internaat verzorgd. Maar ook op de groep zelf wordt ervan alles aangeboden. Ik heb b.v. knutselwerkjes met ze gemaakt om boven hun bed te hangen zodat het wat gezelliger eruit kwam te zien.
Om 18 uur zat de dag er bijna op en gingen alle kinderen gelijke tijd, douchen, kleren klaarleggen (voor de volgende dag) Klamboe zetten, eten, tanden poetsen en om 19.30 heerlijk slapen.

In de weken dat ik bij hun mocht zijn heb ik me zinvol kunnen inzetten en heb ik de kinderen persoonlijk aandacht kunnen geven. Zo heb ik de kinderen b.v. wel eens uit school gehaald. Wat ze prachtig vonden. 1 op 1 enkele spelletjes gedaan. ‘s Avonds voor het slapen gaan een aai over hun bol gegeven. Allemaal van die kleine dingen waar de begeleiders helaas geen tijd voor hebben. Ik hoop dan ook dat SPS kan blijven zorgen voor nieuwe vrijwilligers. Zodat de kinderen de extra aandacht kunnen kregen die ze zo verdienen.

Ik wens alle vrijwilligers en begeleiders van de Kennedystichting veel succes met hun werkzaamheden. Ik zal het leuk vinden om ook jou ervaring(en) te lezen.

Met vriendelijk groet
Pauline Brouwer.

*Volwassen kunnen zijn vader, moeder, tante, oma, pleegmoeder, verzorger.