Reisverslag Natasje Barendse over de Kennedy Stichting. In de periode van oktober 2008 tot en met januari 2009 was ik vrijwilliger bij het internaat van de  Kennedy stichting waar zowel dove jongens en meisjes verblijven. Overdag gaan ze naar school en na school verblijven ze in het internaat. In het weekend en de vakanties gaan de kinderen naar hun ouders of voogden.

Voordat ik naar Suriname ging, heb ik gebarentaal NGT geleerd om te kunnen communiceren met de doven daar. Dat valt niet mee, omdat de gebarentaal niet altijd hetzelfde is als in Suriname. Ook heb ik geld ingezameld om dingen te kunnen doen of aan te schaffen die nodig waren op het internaat. Zelf ben ik zwaar slechthorend en draag 2 hoortoestellen. In het Kennedy internaat zijn ook zwaar slechthorende kinderen, zij dragen maar 1 hoortoestel. Er kwamen veel vragen met waarom ik twee heb en zij maar één. Zo pratend kwamen wij achter dat het vaak gaat om geldkwestie, beperkt donatie en op advies van de hoorkliniek of audioloog van de school.

De eerste twee weken maakte ik kennis met alle betrokkenen van het internaat, waaronder ook het keukenpersoneel. Ze waren erg verrast, dat ik ook eens een dagje met ze mee wilde meelopen. Zij koken verschillende gerechten voor de kinderen met verschillende religieuze  achtergronden, o.a hindoe, moslim, christen etc. Hier vieren de kinderen ook met elkaar de verschillende feesten zoals het kerstfeest.

Na de twee weken van kennismaking, werd er een kerstcommissie samengesteld. Daarbij werd ik ook betrokken, omdat ik een voorstel had gedaan om een kersttoneel op te zetten. Twee maanden lang werkten wij aan dit stuk, het was een klassiek kerstverhaal met Jozef , Maria, schapen, kamelen, herders, koningen en natuurlijk het kindeke Jesus. Samen met de jongeren maakten we ook de benodigde kleding en een decor. Hieraan heb ik mijn ingezamelde geld besteed. Ook hebben wij een toneelgordijn aangeschaft om het spel nog spannender te maken. De toneelrepetities gingen niet altijd van een leien dak, maar de kinderen deden hun uiterste hun best. Daarnaast hebben we de jongeren ook geleerd dat je meer met de computer kan dan spelletjes spelen. Ze hebben leren werken met Word en zo het kerstliederenboekje gemaakt.

Bij de kerstviering waren ook de ouders en voogden van de kinderen aanwezig. De avond bestond uit welkom door de directrice, het zingen van kerstliedjes (ook in gebarentaal door de allerkleinsten!), een heerlijk maaltijd en natuurlijk het toneel. Toen moesten de kinderen niet alleen spelen voor publiek maar ook voor de camera. De directrice had namelijk een bekend tv-station uitgenodigd. Gelukkig ging het erg goed en ik was zo trots op ze. Na afloop vroeg iedereen of er een herhaling komt en of ik volgend jaar weer kom! Het was ook zo mooi om te zien hoe mijn Surinaamse collegas zo hard bezig waren om dit voor elkaar te krijgen.

Wat ik belangrijk vind als je in Suriname bent, dat je de Surinamers in hun eigen waarde laat en dat je weet en beseft dat ze in Suriname hun werk anders doen dan wij in Nederland. Ik heb geleerd om zoveel mogelijk vragen te stellen waarom zij dingen op een bepaalde manier doen. Neem zeker geen werk van ze over, maar werk samen of draag je ideeën over. Maar verwacht niet direct dat er verandering komt, want als je weg bent gaat hun leven gewoon door. Vooral de kinderen vinden het moeilijk als er elke keer een vrijwilliger weg gaat en weer een nieuwe komt. En om ook goed voor te bereiden is het belangrijk dat je de ervaringen van de vorige vrijwilligers hebt om te weten wat zij hebben gedaan, zodat je daar een goed vervolg aan kan geven voor je vrijwilligerswerk daar.

Ik heb een zeer goede tijd gehad en ga zeker binnenkort terug! Ik raad iedereen aan om ook eens zoiets te doen.